เมื่อเย็นวันเสาร์ที่ 26 ก.ค. แม่ออกเวรกลับบ้านไปลูกมีไข้ตัวร้อนครับ นอนซมน่าสงสารมากเลยครับ เมื่อเช้าตอนแม่มาเข้าเวรลูกยังดีๆอยู่เลยครับ แล้วตอนสาย พ่อก็พาไปเรียนที่ ลิตเติ้ลยิม ลูกก็ยังคึกคักร่าเริงดีอยู่ครับ งือๆๆ ตอนเย็นป่วยซะแล้ว

กลางคืนก็มีไข้ตลอดเลย กินยาลดไข้ไปพอหมดฤทธิ์ยาตัวก็ร้อนอีก ต้องตื่นมาเช็ดตัว แล้วลูกก็ตื่นบ่อยนอนไม่ค่อยหลับสนิทตลอดคืนเลยครับ

วันอาทิตย์ เช้ามากินยาลดไข้ไป ลูกอาการดีขึ้นคึกได้ ก็ร้องจะไปดูปลาฉลาม ที่พารากอน ป่วยก็ป่วย อยากเที่ยวก็อยากอีก น่าสงสารจัง

อิอิ แม่ก็ตามใจเลยพาไปดูปลาฉลามครับ  เพราะก่อนป่วยลูกก็ร้องจะไปทะเล ไปดูปลา มา 2 วันแล้วครับ ไปคราวนี้เลยทำบัตรสมาชิกไว้เลยครับ ผู้ใหญ่คนละ 1200 บาท เด็กคนละ 800 บาท แหะๆ พ่อเลยต้องจ่ายค่าเข้าไป 3200 บาท

ปูแมงมุมยักษ์ครับ

ปลาทะเลในตู้ปลาใหญ่ครับ

ลูกเห็นปลาไหล ว่ายไปว่ายมา แล้วก็อ้าปาก ลูกถามว่าปลาพูดอะไร แม่บอกว่าปลาพูดไม่ได้หรอกครับ ลูกบอกว่าพูดได้ แม่เลยถามว่าแล้วปลาพูดว่าอะไรครับ ลูกบอก ปลาพูดว่า "หลบหน่อยเดี๋ยวถูกชน" อิอิ ปลาพูดได้จริงๆหรอครับลูก

ลูกทำท่าจับนีโม พอสมมุติว่าจับได้ ลูกก็ชอบใจใหญ่เลยครับ

ปูเสฉวนครับ

ปลาสิงโตกับปลาหินครับ ลูกถามว่าทำไมปลาหินไม่มีตา แต่ตามันดูเหมือนหินด้วยมังครับเลยมองไม่ชัด แม่บอกว่าลูกก็ไม่เชื่ออีกครับ

ลูกก็ถามๆๆๆ มีคำถามตลอดเวลาเลยครับ

ตอนแรกที่ไปถึงก็คึกคักดี แต่ก็ต้องให้แม่อุ้มตลอด เพราะลูกบอกว่ามันมืด ลูกกลัว ดูไปได้สักพัก พอไปถึงโซนป่าดิบชื้น ลูกก็ร้องกลัวซะอีก ร้องจะกลับบ้านท่าเดียวเลยครับ 

อิอิ คราวที่แล้วก็เป็นแบบนี้ แล้วมันก็มีกลิ่นเหม็นๆอะไรก็ไม่รู้ด้วยครับ ลูกเลยยิ่งร้องจะกลับบ้านใหญ่เลยครับ แม่เลยต้องรีบพากลับ ลูกก็ง่วงแล้ว แล้วก็ตัวเริ่มจะร้อนอีกแล้วครับ

ปลาฉลามที่ร้องจะไปดูก็เลยไม่ได้ดูเลยครับ

กลับมาบ้านก็ไข้ขึ้นอีก กินยาไปแล้ว ให้นอนลูกก็ไม่นอน ห่วงแต่จะเล่น แม่เลยพาไปหาหมอครับ หมอตรวจแล้ว ว่าคออักเสบ เลยได้ยาแก้อักเสบมากินอีกครับ เฮ้อ ลูกป่วยทุกครั้งจะคออักเสบตลอดเลยครับ เหมือนแม่เลยป่วยทีไรแม่ก็คออักเสบทุกทีเหมือนกันครับ อิอิ คุณหมอชมว่าลูกเก่งด้วย 555 ลูกเลยโชว์ใหญ่เลย ลูกถามว่าทำไมลูกเปิดเสื้อให้คุณหมอตรวจเอง ไม่ต้องให้พี่พยาบาลเปิดให้ อิอิ ก็ลูกเก่งมากๆไงครับ

กลับจากโรงพยาบาลมาลูกก็ไม่นอนอีก เล่นกับพ่อคึกคักมาก เหมือนไม่ได้ป่วยเลยครับ พอตกเย็นนอนซมอีกแระ ข้าวกับนมก็ไม่ค่อยยอมกิน คืนนี้แม่ต้องมาเข้าเวรด้วย ลูกก็ร้องอ้อนไม่ให้แม่มาเข้าเวร ฮือๆๆ แม่เลยต้องลาอยู่กับลูกอีกครับ

แต่พอกินยาตอนเย็นไปอาการก็ดีขึ้น ก็จะดูการ์ตูนเรื่องโทมัสอีก แล้วก็ดูแผ่นพับของโทมัสและเพื่อน ปรากฎว่าลูกไปอยากได้ โทมัสชุด roller coaster mountain เข้าอีก อิอิ ลูกไม่ได้อ้อนแม่ แต่วันนี้ไปอ้อนพ่อให้ซื้อให้ครับ แม่กำลังกินขนมปังสังขยาอยู่ ลูกมาหยิบไปป้อนพ่อด้วยครับ แล้วก็พูดบอกว่าพ่อจะแวะซื้อให้หน่อยได้ไหม๊ 555 ขี้อ้อนซะจริงจริ๊งเลยเชียวครับ

วันจันทร์ที่ 28 ลูกอาการดีขึ้นมากแล้ว แต่พ่ออยากให้ลูกหายดีก่อน วันนี้เลยให้ลูกป่วนอยู่บ้านครับ พรุ่งนี้โรงเรียนลูกก็ปิดด้วยครับ เพราะคุณครูเค้าจะไปดูงานกันครับ

อิอิ เดี๋ยวนี้ลูกทำตัวเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทุกวันเลยครับ พ่อแม่พูดอะไร ทำอะไรผิดไม่ได้เลยครับ เอะอะ อะไร ลูกก็จะบอกว่า พ่อนี่ไม่รู้เลย แม่นี่ไม่รู้เลย ทำไมแม่ไม่รู้ ทำไมพ่อไม่รู้ 555 แหมๆ ไปโรงเรียงเข้าหน่อย เก่งไปซะทุกอย่าง รู้ไปซะทุกเรื่องเลยนะครับ กลายเป็นพ่อแม่ไม่รู้อะไรเลย  555 แม่เลยต้องบอกว่าแม่ไม่รู้เพราะแม่โตแล้วไม่ได้ไปโรงเรียน  ถามว่าทำไมลูกรู้ ลูกก็จะบอกว่า เพราะลูกไปโรงเรียน อิอิ ทำท่าภูมิใจอีกต่างหาก ลูกท่าทางจะชอบโรงเรียน และเชื่อฟังคุณครูมากๆเลยครับ 555 ลูกเอาหลายๆอย่างที่คุณครูสอนลูกมาสอนแม่อีกต่างหาก แม่ดีใจจังครับที่ลูกชอบไปโรงเรียน  และไม่ทำให้แม่ต้องเป็นกังวลเลยครับ 

2-3 วันมานี่ลูกมักจะพูดว่า แม่ทำนั่น ทำนี่ ให้ปุณหน่อยได้ไหม๊  พาไปหน่อยได้ไหม๊ ฯลฯ อิอิ สงสัยจะจำมาจากที่โรงเรียนครับ

เมื่อวันพฤหัสที่ 24 พี่เลี้ยงที่คิโด้ก็ฟ้องมาว่าลูกไปเตะพี่เค้าด้วย เพราะพี่เค้าถอดเสื้อผ้าจะอาบน้ำให้ลูกช้าน่ะครับ ลูกไปบอกว่าพี่เค้ามัวมองอะไรอยู่ ทำไมไม่ยอมถอดเสื้อผ้าให้ลูก อารมณ์ร้อนจริงๆเชียว  ก็ทำไมลูกไม่หัดถอดเองละครับ แม่เลยสอนลูกไปให้รู้จักการรอคอย อิอิ ไม่รู้จะได้ผลรึเปล่า แต่วันศุกร์ถามพี่เลี้ยงว่าลูกทำอีกหรือเปล่า พี่เค้าก็บอกว่าวันนี้ลูกไม่ได้ทำแบบเมื่อวานแล้วครับ

นี่ก็ใกล้ถึงวันแม่พอดีเลยครับ แม่มีคำพูดซึ้งๆมาฝากครับ แม่เจอมาจากในเวปบอร์ดรักลูกที่แม่ในนี้เค้าเอามาฝากไว้ครับ  

ลูกรัก.........ถ้าวันใดที่แม่เดินไม่ไหว หรือเคลื่อนไหวได้น้อยลง
ขอให้ลูกนึกถึงวันที่แม่จูงลูกให้หัดก้าวเดินทีละก้าว......ทีละก้าว

ลูกรัก.........หากวันใดที่แม่ตักอาหารกินเองไม่ได้ ทำอาหารหกเลอะเทอะ
ขอให้ลูกนึกถึงวันที่แม่ป้อนข้าวลูกทีละคำ......ทีละคำ แล้วหัดให้ลูกจับช้อนตักข้าวได้เอง

ลูกรัก.........แม้วันใดที่แม่หลงลืมและเผลอพูดซ้ำๆ ขอให้ลูกนึกถึงวันที่ลูกมักถามแม่เสมอๆถึงสิ่งต่างๆที่ลูกพบเห็น ทุกครั้ง....ทุกเวลา

อย่ารำคาญแม่เลยนะ

ไม่ต้องรักแม่มากก็ได้ ขอพียงความเข้าใจให้แม่บ้างก็พอแล้ว

ลูกไปเห็นรถขาไถคันนี้ในห้องเก็บของ ลูกบอกจะเล่น อิอิ พ่อเลยต้องเอามาให้ลูกเล่นอีกครับ ตั้งแต่ซื้อมายังไม่ค่อยได้ใช้เลยครับ เพราะตอนเล็กลูกไม่ยอมนั่งน่ะครับ อิอิ จะมาเล่นตอนโตซะงั้น ดีนะที่ตัวเล็กน่ะครับเลยยังเข้าไปนั่งได้อยู่

รักลูกนะครับ