วันที่ 9 – 11 กรกฎาคม 2551

ช่วงนี้แม่ต้องมาเข้าเวรกลางคืนแทบทุกวัน จนพ่อคิดว่ากลางคืนพ่อต้องอยู่กับลูกแค่ 2 คน ไปแล้วครับ คืนไหนแม่ไม่ต้องมาเข้าเวร ลูกก็ดู งงๆ แล้วลูกก็จะถามว่าวันนี้ทำไมแม่ไม่ไปทำงาน พ่อบอกว่าอยากให้แม่เข้าเวรทุกคืนไปเลย แงๆๆๆ แม่ก็อยากอยู่กับลูกนะครับ เพราะลูกอยู่กับพ่อแล้วไม่อ้อนไม่ดื้อเลยครับ ถ้าวันไหนแม่อยู่ด้วยนี่อ้อน+ดื้อสุดๆไปเลยครับ แล้วก็ชอบร้องไห้แบบไม่มีเหตุผลด้วย แม่พ่อพูดอะไรไม่เข้าหูหน่อยลูกก็ร้องอยู่นั่นแล้ว ถ้าไม่มาโอ๋ก็ร้องไม่ยอมเงียบด้วยครับ

อิอิ แล้วเดี๋ยวนี้ลูกก็พูดจาอะไรเหมือนตัวเองเป็นผู้ใหญ่มากๆ พ่อแม่พูดอะไรผิดก็ไม่ได้ ลูกจะบอกว่า พ่อนี่ไม่รู้เลย แม่นี่ไม่รู้เลย ต้องแบบนี้รู้ไหม๊ อะไรๆ ก็ลูกทำถูกตลอด พ่อกับแม่ผิดตลอดเลยครับ

วันก่อนลูกเอาตุ๊กตาหมามาเล่นกับพ่อ แล้วก็คุยกันไปคุยกันมาเรื่องเสียงหมาเห่า พ่อถามว่าหมาเห่ายังไง ลูกบอกว่าเห่าบ๊อกๆ พ่อบอกไม่ใช่ต้องเห่าโฮ่งๆ ลูกว่าที่เห่าโฮ่งๆน่ะหมาจรจัด หมาเด็กต้องเห่าบ๊อกๆ พ่อถามว่าแล้วหมาปุณเห่ายังไง ลูกบอกพ่อว่าปุณไม่ใช่หมา แค่ทำเสียงหมาเฉยๆ 555 แม่นึกว่าลูกนึกว่าจะหลงกลพ่อซะแล้ว อิอิ เก่งมากครับลูก

เมื่อวันที่ 8 คุณครูเขียนบอกมาว่า วันนี้มีเพื่อนใหม่มา 1 คนครับ ชื่อปุณ เหมือนลูกเลยครับ อิอิ คุณครูบอกว่าลูกร้องไม่ยอม บอกว่าไม่ให้เพื่อนชื่อปุณ 555 คุณครูเลยต้องเรียกลูกว่า พี่ปุณ แล้วเรียกเพื่อนใหม่ว่า น้องปุณ คุณครูบอกว่าลูกน้อยใจด้วยตอนที่คุณครูไปโอ๋น้องปุณตอนร้องไห้น่ะครับ อิอิ แม่ถามลูกว่าเพื่อนใหม่หล่อมั๊ย ลูกบอกไม่หล่อ แม่ถามว่าแล้วลูกหล่อมั๊ย ลูกบอกว่าหล่อ 555

เมื่อตอนเช้าวันศุกร์ ลูกอาบน้ำแต่งตัว กินข้าวเสร็จแล้ว แต่ยังไม่ยอมไปโรงเรียน บอกว่ายังเล่นไม่เสร็จ แม่เลยบอกว่างั้นเอาของเล่นไปเล่นที่โรงเรียนด้วยละกัน ลูกบอกว่าไม่ได้ เดี๋ยวเพื่อนแย่ง แล้วก็บอกอีกว่าก็คุณครูบอกเป็นนัยๆแล้วไง ว่าไม่ให้เอาของเล่นไป ของเล่นที่โรงเรียนมีเยอะแล้ว 555 แม่นี่งงไปเลยครับ

รักลูกนะครับ