วันศุกร์ที่ 21 มีนาคม 2551

วันนี้เรามีนัดจะไปเที่ยวทะเล กับ 2 หนุ่ม จากเมืองสองแคว(พิษณุโลก)ครับ 2 หนุ่ม โชกุนกะมิว ไปรออยู่ก่อนแล้ว ตั้งแต่วันพฤหัส เราตามไปทีหลัง ออกจากบ้านกันประมาณ 7 โมงครึ่งเศษๆ ก่อนออกจากบ้านลูกกินขนมปังกับแยมไปแผ่นนึงแล้ว ลงทางด่วนพ่อแวะซื้อเบอร์เกอร์ ที่ปั๊ม Jet อีกคนละอัน ลูกกินปลาไปอีกเกือบหมดชิ้นเลย แล้ววันนี้ลูกก็เป็นเด็กดีมากๆ ลูกยอมนั่งที่นั่งของตัวเองด้วยครับ

พ่อขับรถไปสักพัก ลูกถามว่าทะเลอยู่ไหน กั่กๆๆๆ เพิ่งมาได้แป๊บเดียวเอง ถามหาทะเลซะแระ เกือบๆถึงเพชรบุรี ลูกถึงร้องจะออกจากคาร์ซีทมานั่งตักแม่ อิอิ มาขอกินนมแม่อีกตามเคย ถึงเขาย้อยประมาณ 9 โมงนิดๆ พอดีน้าน้ำแม่โชกุน โทรมาถามว่าอยู่ไหนแล้ว น้าน้ำกับน้าณาแม่มิว กำลังจะออกจากรีสอร์ทแล้ว เราเลยนัดเจอกันที่พระราชวังบ้านปืนครับ เจอกันตอนแรกปุณยัง งงๆอยู่ แต่ โชกุนไหว้สวยเชียว แล้วก็เข้าไปข้างในวังกัน

โชกุน

มิว

เด็กๆมองอะไรกันครับ

ออกมา 10 โมงกว่าๆ ก็ไปพระราชนิเวศน์มฤคทายวันกันต่อ ได้เวลานอนของเด็กๆพอดีเลย ไปเดินได้แป๊บนึง ลูกก็เริ่มวีนแระ แม่ละอายเพื่อนๆจริงๆ โชกุนกะมิวเก่งมากไม่มีวีนเลย อิอิ แต่ลูกปุณวีนแหลกเลยครับ ร้องจะไปลงทะเลๆ ทั้งที่ร้อนและแดดแรงมากๆ แม่เลยต้องรีบวิ่งพาไปนอนที่รถก่อนเลย 555 ก่อนที่จะวีนมากไปกว่านี้

กั่กๆๆๆ คู่กัด ดูลูกปุณทำหน้าจิ ดุจริงๆ

ทีแรกกะจะหาข้าวกินแถวชะอำ แต่ก็อยากให้เด็กๆได้นอนกันนานๆหน่อย เลยกลับไปหาข้าวกินร้าน คุ้งกระพง แถวใกล้ๆที่พัก พอตื่นมาลูกก็ร้องจะไปลงทะเลอีก เฮ้อ...

กว่าจะหลอกล่อให้มากินข้าวได้เหนื่อยเลยครับ แถมลูกก็ไม่ยอมกินข้าวอีก กินไปแต่ปลากะพงทอดน้ำปลา(ตัวใหญ่ยักษ์) 555 เสร็จแล้วก็เข้ามาที่รีสอร์ท เราพักที่ Blue Sky แต่โชกุนกะมิว พักที่ Sea Sky เลยไม่ค่อยได้เล่นกันเลย กั่กๆๆ แม่เลยต้องพาลูกเดิน 100 เมตร ไปหาเพื่อนๆครับ

แต่วันนี้ลมและคลื่นแรงมากกกกกๆๆๆๆๆ อดเล่นน้ำทะเลกันเลย ก็แม่กลัวลูกจะไม่สบายน่ะซิครับ เลยได้แต่ตักน้ำเล่นกันที่ขอบสระว่ายน้ำน่ะครับ เล่นสักพักก็พากลับจะมาอาบน้ำ ลูกก็ไม่ยอมแต่ร้องจะไปเล่นทราย ไม่ยอมเปลี่ยนชุด ไม่ยอมอาบน้ำ จะใส่ชุดเปียก กว่าจะจับเปลี่ยนชุดได้ เหนื่อยอีกรอบ เพราะตอนขากลับลูกจะเล่นทรายแต่แม่ไม่ได้ให้เล่น เลยร้องอยู่นั่นแล้ว กั่กๆๆ ผลสุดท้ายต้องเปิดการ์ตูนให้ดู ถึงเงียบได้ วันนี้ลมแรงมากๆ จนแม่กลัวว่าเด็กๆจะป่วยกันเลย โชคดีที่ไม่เป็นอะไรกันน่ะครับ

พอลูกอารมณ์ดี เราก็เลยตามน้าน้ำกับน้าณาไปกินข้าว ที่ร้านยิ่งรวย ใกล้ๆรีสอร์ทแหละครับ ตอนแรกจะสั่งที่รีสอร์ท โทรไปตอน 6 โมงกว่าๆ ปรากฎว่าครัวปิดแล้ว เลยต้องออกไปกินข้างนอกครับ กินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับมาพักผ่อน

วันเสาร์ที่ 22 มีนาคม 2551

กั่กๆๆๆ ลูกตื่นมาตั้งแต่ ตี 5 กว่าๆ เพราะไฟดับเลยร้อนหัวเปียกเลย พอตื่นมาได้ก็บอกจะไปลงทะเล จะไปเล่นทราย แม่บอกว่ายังมืดอยู่เลยครับ ลูกก็ร้องๆๆ ต้องหลอกล่อกันอีกพักใหญ่ ประมาณ 6 โมงกว่าๆ เราก็เลยออกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันครับ

บรรยากาศยามเช้าที่หน้ารีสอร์ทครับ Blue Sky

แล้วก็เดินไปเล่นทรายกัน

ภายในรีสอร์ทครับ

ที่ Sea Sky

เดินไปเรื่อยๆ แล้วก็ไปนั่งเล่นตักน้ำกับ โชกุนและมิว ที่ Sea Sky โชกุนกับมิว อยากเล่นที่ตักน้ำของปุณ แต่ปุณหวงซะงั้น กั่กๆๆ ทีปุณไปเอาของโชกุนมาเล่นหน้าตาเฉย โชกุนไม่หวงของเลยครับ

เด็กๆเล่นกันสักพัก ก็พาไปกินข้าวกัน เราเลยย้ายมากินข้าวเช้าที่ Sea Sky ด้วยกันเลย กินเสร็จก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำ แล้วลูกก็กลับมาเล่นทรายที่หน้ารีสอร์ทอีก เพิ่งจะ 8 โมงกว่าๆเอง แต่แดดร้อนมากๆเลยครับ เช้าวันนี้ดีหน่อยที่ลมไม่แรงและคลื่นก็ไม่ค่อยแรงครับ เลยเล่นน้ำเล่นทรายได้หน่อย

เล่นอยู่สักพักแม่ก็ชวนลูกมาว่ายน้ำที่สระต่อครับ ลูกดี๊ด๊า คึกคักมากๆเลยครับ เล่นน้ำที่สระกันพักนึง อิอิ ตัวดำเลย ทั้งแดดทั้งคลอรีน

แล้วก็ขึ้น ไปอาบน้ำ เตรียมตัวกลับกันครับ ลูกจะไม่ยอมอาบน้ำอีก ไม่ยอมถอดเสื้อผ้า กว่าจะจับถอดเสื้อผ้าได้ ต้องเหนื่อยกันอีกรอบ กลับจากเพชรบุรี วันนี้เราต้องไปบ้านลุงที่สิงห์บุรีกันต่ออีก ออกจากรีสอร์ท 10 โมงกว่าๆ ขึ้นรถได้แป๊บนึงลูกก็หลับ มาตื่นแถวๆบางบัวทองแล้วครับ แล้วก็ไปแวะกินข้าวกลางวันกันที่ปั้ม Jet เลยทางต่างระดับบางประอินมาหน่อยน่ะครับ และได้มาเจอกับโชกุนและมิวอีกครั้งด้วย เพราะตอนออกจากรีสอร์ทออกมาไม่พร้อมกันน่ะครับ

ตอนอยู่ด้วยกันลูกก็ไม่ค่อยไปเล่นกันเพื่อน พอแยกกันแล้ว ลูกถามหาโชกุน ถามว่าโชกุนอยู่ไหน บอกชอบโชกุน 555 ทั้งที่ตอนเจอกันเป็นคู่กัด เถียงกันตลอด แถมลูกจะไปไล่ชกโชกุนอีกด้วยนะ กั่กๆๆ สงสัย ความแสบพอกัน ไม่มีใครยอมใคร

แล้วไว้เจอกันใหม่นะครับ โชกุนกะมิว อิอิ คราวนี้เวลาน้อยไปหน่อย

วันอาทิตย์ กับ วันจันทร์ ที่อยู่บ้านลุง ลูกก็อ๊อนอ้อน ดื๊อดื้อ ไม่ยอมอาบน้ำ ไม่ยอมให้ถอดเสื้อผ้า ร้องจะใส่ชุดเหม็นๆๆ ไม่รู้ลูกเป็นอะไรไปครับ  ก่อนนี้ถึงลูกจะดื้อ แต่ก็ไม่เคยมีอาการแบบนี้เลยครับ หวังว่าอาการแบบนี้ของลูกจะหายไปไวๆนะครับ

รักลูกนะครับ